Miss. White

Nieuwe blogstek

2008-01-19T15:59:00.000+01:00

Voor de duidelijkheid: ik ben verhuisd met mijn blog...

http://misswhite14.wordpress.com/

Verhuis

2008-01-18T13:16:00.001+01:00

Ik ben verhuisd!

I'll kill her

2008-01-17T15:10:00.000+01:00

Ik heb het nu al twee keer gehoord op RADIO 1 en ik ben er weg van.

Soko.

Oorthermometer

2008-01-16T17:19:00.000+01:00

Eergisteren was Ophélie koortsig, sinds maanden moest ik weer eens haar temperatuur nemen.

Wat een spel! Een thermometer in de poep dat kan ze dus niet meer hebben...Na veel tegenspartelen is het me toch gelukt om midden in de nacht 38.5 ° vast te stellen.

We hadden een (goedkope) oorthermometer die ik ooit eens kocht in de Aldi of de Lidl, maar die ook bijzonder onbetrouwbaar was en dus niet bruikbaar. De ene keer geeft hij 35.5 ° aan, 5 seconden later 37.5 °.

Vriendin B. zweert echter bij een oorthermometer van Braun. Ze is er heel content van en ze zegt dat het betrouwbaar is.

Dus daarnet kocht ik bij de apotheker een Braun ThermoScan IRT 4520 voor de serieuze som van 54 €! En nu maar hopen dat hij werkt zeg!

Anders breng ik hem terug hoor.

Ayemeric 7 maanden

2008-01-16T13:35:00.000+01:00

Gisteren zijn we bij K&G geweest, dus is een update op zijn plaats:

72 cm

9.1 kg

Ontwikkelingen:

eerste tandje ondereen komt piepen

rolt heel makkelijk van rug naar buik en doet poging om terug te rollen

Verplaatst zich al een halve meter met gewroet

Zitten: nope, in ideale omstandigheden kan hij het gedurende 10 seconden

Kan vanalles vastnemen

Grote interesse in alles

Kan in de relax het flesje alleen drinken mits af en toe een beetje hulp

Babbelt en brabbelt heel veel en soms heel luid

Kijkt graag in boekjes

Is altijd blij als hij grote zus ziet

Is eigenlijk altijd vrolijk

Wordt zeer agressief bij honger

Piepen

2008-01-15T12:05:00.000+01:00

Aymeric piepte gisteren weer. Hij had ook de tweede keer in zijn leven koorts: 38.9 °.

Maar voor de rest was hij heel vrolijk en at hij redelijk. Voor de zekerheid zijn we toch maar even langsgegaan bij Dr. Boens en zoals te verwachten moet hij opnieuw puffen.

Dit is nu al zijn 4de of 5de "pufkuur" en ik vraag me af of er eigenlijk geen alternatieven zijn. Hij krijgt regelmatig propolis-siroop in de context van als het niet helpt dan kan het ook geen kwaad, maar echt helpen doet het blijkbaar niet.

Onze zoon is blijkbaar heel gevoelig aan zijn luchtwegen.

Veel

2008-01-08T16:26:00.001+01:00

Ik heb zoveel te schrijven dat ik niet weet waar te beginnen:

1. Onze "reis" naar de Ardennen
2. De hernia van R.
3. De laatste kerst alleen voor C.
4. Kerstavond
5. De evolutie van onze kindjes
6. Mijn secret santa!

Later dus meer.

Nieuwe voiture

2007-12-18T16:09:00.000+01:00

Sedert vrijdag hebben we een nieuwe auto. Een Sharan. Dus een echte gezinswagen.

Van een A6 naar een bus, ik geef toe, ik moest een mentale klik maken. Maar nu die er is, ben ik best wel tevreden. Gemakkelijk met de kindjes en hun bagage. Zondag gingen we naar zee en namen we mee: één bugaboo, één Maclaren, één relax, zak reserve kleertjes, verzorgingtas, cameratas, zak speelgoed. En we hadden nog ruim een halve koffer over.

Ideaal dus.

Pietepiete

2007-11-30T12:53:00.000+01:00

Sedert de Sint-Maarten stoet aan onze deur voorbijtrok heeft Ophélie een haat-liefde verhouding met de Sint en vooral met Zwarte Piet. Ze schrok zich namelijk te pletter toen een zwarte piet heel dicht bij haar kwam om haar een pic nic te geven. Ook van de trommels en de fanafare moet ze niet veel weten "boum-boum pain ootje, magnie".

Maar haar schrik voor Pietepiete is zodanig ontwikkeld dat ze al hysterisch begint te wenen als ze nog maar een glimp opvangt op t.v., in de krant, kortom overal.

Ook de onthaalmoeder had gemerkt dat ze heel raar keek naar de zwarte kindjes die eens occasioneel naar de opvang komen.

Nu, hopelijk gaat het volgend jaar beter!

Kapotte bril

2007-11-26T16:32:00.000+01:00

Ophélie was vanmorgen samen met R. en Aymeric in onze slaapkamer. R. was aan het spelen met Aymeric en Ophélie heeft blijkbaar mijn bril, die naast het bed lag, gevonden.

De gevolgen laten zich al raden: ze kraakte gewoon de oor af....(nochtans waren het er met "vering", maar dat kon niet baten). Toen R. haar betrapte en zei dat mama heel boos ging zijn, ging ze snikkend op het bed zitten.

Enige minuten later moest ze dan opbiechten wat ze gedaan had. Kwaad zijn had geen zin meer, maar ze vertelt nu aan iedereen "blil mama, mag nie".

Jaja, morgen zullen we zien of de schade nog te herstellen valt, maar ik vrees ervoor.

Allergie

2007-11-21T14:30:00.001+01:00

Ophélie is vermoedelijk allergisch aan aarbeienaroma's. Deze zomer heeft ze echt heel veel frezen gegeten en hebben we nooit iets gemerkt. Zondag drinkt ze voor het eerst in haar leven een Campina aarbeiendrankje, een soort Fristi dus en heeft ze het zitten. De volgende dag stond ze gans in rare plekken, het waren precies hele grote muggebeten met een rode rand rond.

De pediater zei dat dergelijke allergieën nogal vaak voorkomen en dat het nu belangrijk was dat ze de volgende weken en maanden niets meer eet met aarbeienaroma's erin. Ondertussen is ze alweer helemaal hersteld en eigenlijk heeft ze er nooit last van gehad en waren we aan bezoek nummer 4 bij de kinderarts deze maand.

2007-11-21T14:15:00.001+01:00

2007-11-21T14:13:00.000+01:00

Druk, druk, druk

2007-11-19T13:29:00.000+01:00

We hebben een heel druk weekend achter de rug. Zaterdag trokken we richting IKEA in Lomme, waar we vanalles kochten voor Ophélies nieuwe kamer, behalve meubeltjes, wegens te weinig degelijk. 's Avonds begonnen we met haar kamer te ontruimen (deed tot nu toe dienst als opbergkot) en ging R. haar lamp in de vorm van een zon op. Ik ging nog snel kadootjes kopen voor de instuif 's avonds en haalde de nieuwe Harry Potter op en een paar nieuwe bobuxen voor Aymeric (die te groot blijken te zijn).
s' Avonds naar de instuif van vriendin C. in Roeselare, met lekkere hapjes van 't Keukentje. Rond 23 uur (alleen, de man bleef plakken) naar mijn ouders gereden om Aymeric op te halen. Juist toen ik thuis was en zijn fles wou geven, springt de plon wel zeker. In het pikkedonker dus eten gegeven en dan al tastend op zoek naar een pillamp. R. gebeld die mij directieven gaf over waar de plonkast was en wat ik moest doen...Alles opgelost en dan gaan slapen. Gister zijn we dan bij vrienden op babybezoek geweest in Bazel, welkom Héloïse!

Ophélie was 's avonds behoorlijk moe en verkouden. Na een lepeltje Junifen, kotste ze zichzelf en mij helemaal onder, zodat we samen in de douche moesten...Vanmorgen werd ze wakker met allemaal witte bulten en rode randen eromheen. Dus vanmiddag gaan we opnieuw naar de pediater.

Aymeric en Ophélie

2007-11-15T13:50:00.000+01:00

Gisteren gingen we bij de pediater langs met onze twee prutsen. Voornamelijk omdat Aymeric opnieuw hoeste en Ophélie ook wat verkouden was, zonder erg.

Maten en gewichten:

Aymeric (5 maanden):

8.380 kg
68 cm

Ophélie (bijna 21 maanden):

11, 980 kg
84 cm

De diagnose was dat Aymeric piepte, een rode keel had en een ontstoken oor: dus opnieuw puffen en 's avonds wat junifen. Ophélie was welliswaar verkouden maar kerngezond.

Ze weende wel weer gans het kabinet bijeen tijdens het onderzoek, maar gaf erna de pediater wel een handje en deed nog even ballet. Thuis keken we nog even in het boekje "Bij de kinderarts" en ze vond het geweldig interessant dat ze dat nu ook eens meegemaakt had en dat ze de dingen kon benoemen die ze op de prentjes zag.

Lost 3

2007-11-13T14:36:00.000+01:00

Ik miste de vorige aflevering en de aflevering van gisteren laat me nu compleet in het duister tasten.

Lost: ik snap er niets meer van en er zijn meer vragen dan antwoorden...

En er zijn nog twee seizoenen! Bah.

Secret Santa

2007-11-09T14:35:00.000+01:00

Het eerste deel van de opdracht is al volbracht: ik heb al het scrapmateriaal gekocht voor mijn slachtoffer.

Maar nu moet ik zelf nog iets in elkaar puzzelen en frutselen. En daar ligt het probleem. Hoe begin ik er aan en hoe lever ik iets deftig af zonder er dagen mee bezig te zijn?

Zou ik Lilith eens aan haar oren durven trekken voor advies, want zij sleurde me mee...

In elk geval vond ik al een site met verschillende handleidingen die mij nogal "redelijk te doen" uitzagen.

Quid?

Welness in Lugano

2007-11-08T13:09:00.000+01:00

Gisteravond trakteerden we onszelf naar aanleiding van R.'s verjaardag op een avondje Lugano.

Zoals steeds was het opnieuw een plezier en telkens zeggen we dat we dit eens meer moeten doen en telkens lukt het niet.

Twee uur heb je om de stoomcabine, de sauna, het zwembad, de jacuzzi buiten, de regendouche, de ontspanningsruimte...uit te testen. En dan krijg je nog eens lekkere fruitsla, nootjes, radijsjes, aarbeien, clementijnen en bananen er bovenop.

En dat voor 65 € voor twee, alles in. Werkelijk een batje.

Na onze verkwikkend avontuur gingen we in Poperinge iets eten. Veel keuze was er niet en ons oog viel op "The Old Fiddler" een irish pub met iets te veel licht, maar met heel lekker stoofvlees en rib eye.

Een geslaagde avond dus en nogmaals gelukkige verjaardag aan R.!

Sint-Maarten komt naar Ieper

2007-11-05T16:10:00.000+01:00

Voor het eerst zal Ophélie bewust "Sint-Maarten" meemaken.

Komende zaterdag 10/11/07 komt hij aangevaren aan de kaai in Ieper. Waarna de stoet voorbij onze deur naar de markt trekt.

Vroeger toen ik kind was maakten we van een biet een lantaarn en was de komst reuzespannend. Na de stoet aten we "sintemaartekoeken" met chocolademelk en 's nachts deed ik amper een oog dicht om 's morgens vroeg vast te stellen dat hij en zwarte piet wel degelijk de laatste wortel uit de koelkast meededen voor het paard.

Voor het eerst komt Sint-Maarten dus ook bij ons langs, met mandarijen, marsepijn, chocolade en misschien een keuken voor Ophélie...

Slaapproblemen

2007-11-04T11:11:00.000+01:00

In augustus dachten we dat we er door waren: amper twee maanden oud en al geen nachtvoeding meer. Ok, Aymeric werd 's nachts wakker rond 4.30 à 5 u, maar kon met het tuutje gesust worden tot zijn flesje van 6u30. Sommige nachten was het nodig om 15 keer op te staan, andere slechts 3 keer.

Maar de laatste tijd gaat het mis: hij heeft weer nachtvoeding nodig! Hij is echt zo uitgehongerd dat sussen met het tuutje niet meer helpt: hij weent en blijft wenen. Meestal wordt hij rond 4 u wakker en proberen we hem te sussen om dan toch maar om 5 u de fles te geven. Vannacht was hij er zelfs om 2 u al.

Bon, enkele weken geleden dachten we zelf weer dat we erdoor waren en sliep hij, na zijn eerste vaste voeding 2 nachten door. Nu eet hij zelfs groenten- en fruitpap, maar toch wordt hij nog steeds wakker.

De vraag is of hij eigenlijk wel honger heeft: ok, hij drinkt gans zijn flesje leeg en erna valt hij als een blok in slaap. Maar heeft een baby van 4.5 maanden nog nood aan nachtvoeding?

We zijn bang dat we dezelfde richting uitgaan als bij Ophélie: tot een jaar mochten we elke nacht opstaan om het tuutje te geven...

Tips zijn welkom (het indikken van de laatste fles, vaste voeding,...alles al geprobeerd)

Schoentjes

2007-11-03T10:16:00.000+01:00

Het grootste misverstand die bestaat onder de kinderlozen is de prijs van schoenen voor kinderen en baby's. Iedereen denkt dat de prijs rechtevenredig is met de grootte van de schoenen, tarara.
Een degelijke kinderschoen kost evenveel als een grote mensen schoen. De eerste keer dat we schoenen kochten in Cocinelli te I. vielen we achterover: iets meer dan 90 €! Inmiddels zijn we al één en ander gewoon en vonden we de nieuwe schoenen van Ophélie zelfs een koopje: 87 €.

Kinderen zijn dure vogels!

Secret Santa Wrap

2007-10-26T15:17:00.000+02:00

Alhoewel ik nog nooit van scrapbooken gedaan heb, heb ik me hiervoor toch ingeschreven. En het is allemaal Lilith haar schuld, zij maakte me enthousiast voor deze geweldige kerst-surprise.

Ik ben benieuwd en ik houd jullie op de hoogte.

Tartiflette

2007-10-26T13:56:00.000+02:00

Voor 6 personen:

Nodig:
1.2 kg aardappelen
600 gram mager spek in blokjes
500 gram ajuin
1 doosje room (ik neem meestal Alpro culinaire light)
1 grote reblochon kaas (+/- 450 gram)

Doen:

Aardappelen in schijfjes snijden en al dente koken
Ajuinen samen gaar bakken met 600 gram spekjes (niet nodig om vetstof toe te voegen, wel een beetje water zodat de boel niet kan aanbranden
In een vuurvaste schotel laagjes aardappel afwisselen met spek-ajuin mengeling en telkens afwerken met een paar draaien van de pepermolen, zorg dat je kan eindigen met een laagje aardappelen. Nadat alles geschikt is, een klein doosje room erover gieten en dan je reblochon kaas die overlangs gesneden is er op schikken.
Ongeveer 30 minuten op 180 ° in de oven plaatsen.

Dien op met zilveruitjes, augurkjes en een fris slaatje.

Smakelijk!

Aymeric 4 maanden en een week

2007-10-25T14:34:00.000+02:00

Cijfertjes:

7.9 kg
67.5 cm lengte
42.3 cm hoofdomtrek

Wat kan hij al:

beesten en speelgoed vastnemen en dit ook van de ene hand naar de andere brengen
Naar zijn handjes kijken
In zijn oogjes wrijven
De fles mee helpen vasthouden
De tuut uit zijn mond halen
Veel lachen
Brabbelen
Bellen blazen
Pogingen doen om om te rollen als hij op zijn rug ligt
Zijn hoofd en boevenlichaam opheffen als hij op zijn buik ligt
Groentenpap en fruitpap eten

iPod touch

2007-10-25T13:55:00.000+02:00

Ja, sedert gisteren heb ik er eentje. Een laat verjaardagskado van mijn lief!
Ik geef toe dat ik het eerste moment niet doorhad wat het was of wat je er mee kon doen. Maar na een paar minuutjes "cruisen" was er de waw ervaring. Zo anders dan mijn iPod mini. Wat een sensatie! Draadloos internetten, foto's, agenda (synchroniseerbaar met outlook), en nog veel maar. Ik ken nog geen tiende van de functies en moet nog alles uitspitten, maar het is meer dan een gadget.

Wordt vervolgd!

Ophélie en 1 minuut stilte

2007-10-23T13:23:00.000+02:00

Zondagavond was er in Ieper aan het monument van de gesneuvelde soldaat (of hoe noemt dat ding naast de ING?) een ceremonie door Schotten. Een ganse gorde soldaten in opleiding hadden zich verzameld en onder begeleiding van mooie doedelzakmuziek, geblazen door een Schot (gebracht met rok enzo) deden ze allerlei marcheeroefeningen.
Samen met Ophélie en Aymeric in de dubbele buggy keken we toe hoe een jongen het woord nam en het muisstil werd terwijl hij iets voorlas. Op een bepaald moment kon je echt een speld horen vallen en wie riep er superluid en zonder gène I-A? Ja, juist, Ophélie. Iedereen keek lachend onze kant uit en ze voelde zich het middelpunt van de belangstelling...

Puffen

2007-10-23T13:13:00.001+02:00

Na twee nachtjes hoesten en een steeds erger klinkende hoest trokken we (Aymeric en ikzelf) naar de pediater. Na wat gezoek kwamen we toch in de vernieuwde gang van de pediatrie terecht. Dokter Boens lachte me al bij het binnenkomen toe met "hij hoest". En ja hoor een "bronchite" was de diagnose. Aangezien Ophélie nog nooit een puffer gebruikt had, was het dus iets nieuws voor ons zo'n "baby-inhaler". De eerste keer vond hij het absoluut niet plezant, maar nu lacht hij al zelf en Ophélie riep heel enthousiast "toet" toen ze het pufmachine bekeek.

Standaard

2007-10-20T13:47:00.000+02:00

Ik kreeg gisteren een mail van een Artemis-vriendin dat ik op de homepage van de Standaard stond.

Ik dacht eerst dat het een grap was, maar toen iemand anders mij met hetzelfde nieuws mailde, bekeek ik de pagina nog eens aandachtiger.

En waarlijk, daar stond ik echt in de Standaard. Bedankt An!

Groentenpap

2007-10-20T13:46:00.000+02:00

Vandaag heeft Aymeric voor het eerst groentenpap gegeten.

In vergelijking met Ophélies eerste fruitpap was het een groot succes.

Hij heeft 125 gram wortel/aardappelpuree opgegeten op 10 minuten tijd, aangevuld met nog eens 60 cc melk.

Het smaakte hem precies!

Lucy chang

2007-10-20T13:44:00.000+02:00

Na enig wandelwerk in Knokke en het aanschouwen van mondaine en chique eenheidsworst besloten we de tip van Jan Verheyen te volgen en iets te eten in Lucy Chang. Een tijdje geleden waren we er in Antwerpen geweest en dat was ons bevallen. We werden onthaald door een typische hippe en gladde waaslander en mochten plaatsnemen naast een twee oudere franskiljons mét hond.
De kaart biedt een verwesterste eenvoudige aziatisch keuken, alles in het engels. R. ging twee maal voor scampi, één keer bbq en één keer op rijsnoedels. Ik ging voor dim sum en groene curry met kip en groentjes. Alle gerechten waren zeer smaakvol en lekker. De rekening klokte af op 58 € (met twee aperitiefjes inbegrepen een watertje en wijn). Voor herhaling vatbaar!
De dag ervoor bezochten we Rijsel en aten we er betaalbaar Japans bij Akira . Heel lekker en vers, maar iets te eentonig om het regelmatig te willen eten. Doch een aanrader als je eens Japans wil eten.

Aymeric 16 weken

2007-10-09T13:27:00.000+02:00

Vandaag kwam vroedvrouw Charlotte voor de laatste keer langs, naast het Rotarex vaccin werden ook de maten en gewichten genomen:

66 cm
7.7 kg
41.2 cm hoofdomtrek

Hij wordt bovendien actiever met de dag: grijpen naar speelgoed, vastnemen van zijn tuutje, kraaien en heel veel lachen!

Hij laat zich de aandacht door grote zus welgevallen. Zelfs als ze wat hardhandig is, zie je hem genieten. Ze steekt ongevraagd zijn tuutje in zijn mond, doet kietje, kietje aan zijn voetjes en gebruikt zijn relax als katapult.

Moe

2007-09-07T14:08:00.000+02:00

Ik ben echt moe. Na een korte nacht die welgeteld 5.5 uur duurde en nog eens onderbroken door een friemelende zoon die een tuutje nodig had.

Ik denk dat ik vanavond er eens vroeg inkruip, maar telkens ik me zo iets voorneem komt er wel iets tussen...

Aymeric

2007-09-05T15:11:00.000+02:00

Aymeric, 11 weken:

6.480 kg
61 cm
Hoofdomtrek 40.4 cm

Aymeric

2007-09-01T11:43:00.001+02:00

Ondertussen is Aymeric gisteren 11 weken geworden. De tijd vliegt. De voorbije 11 weken heb ik nauwelijks tijd gehad om iets anders te doen dan met de kinderen bezig te zijn. Enorm leuk, maar ook energieverslindend. Vanaf maandag begint het normale leven opnieuw en gaan ze beiden naar de onthaalmoeder.

Aymeric is een flinke jongen 2 weken geleden woog hij 6 kg en was hij 60 cm groot. Dinsdag wordt hij opnieuw gemeten en gewogen. Hij grijpt al naar dingen en slaat op voorbijkomende beesten van de mobiel. Hij lacht ook sedert een paar weken. 's Nachts slaapt hij vast van 22.30 tot 4u30. Na 4u30 moeten we een paar keer opstaan om zijn tuutje te geven, maar nachtvoeding krijgt hij dus niet meer. Pas rond 6u30 eet hij en dan is Ophélie meestal ook wakker, dus de dag begint meestal heel vroeg.

Ophélie is ook heel erg vooruit gegaan: ze stapt al heel goed en kan heel goed duidelijk maken wat ze wil. De raarste woordjes kent ze eerst: dieren kan ze benoemen, de geluiden en haar laatste zinssnede is "mag nie".

Kortom: we stellen het goed (maar wel moe).

Verkiezingen 10/06/07

2007-06-10T10:01:00.000+02:00

Zoals elke keer ben ik opnieuw voorzitter van een telburo.

Toegegeven, deze keer had ik mij er waarschijnlijk vanaf kunnen maken met het excuus van "hoogzwanger" te zijn.

Toch heb ik het niet gedaan, dus waarschijnlijk zal ik mijn taak wel plezant vinden.

Met mijn mama als secretaris en 2 leraars en 2 advocaten als bijzitters zal het allemaal wel vlot verlopen. Daar waar ik de eerste jaar de nacht voordien wakker lag van stemmen, kopstemmen, lijststemmen, naamstemmen,...bekijk ik de paperassen nu heel snel door om mijn geheugen even op te frissen.

Hopelijk beval ik niet ter plaatse (alhoewel mijn gynecoloog stelde dat dit wel een primeur zou zijn in zijn loopbaan).

Nu als het zover komt zal U dit wel lezen in HLN.

Evoluties II

2007-06-08T14:52:00.001+02:00

Gynecologisch onderzoek op woensdag 06/06/07:

4 cm ontsluiting
indaling
baby: 3.439 kg

Conclusie: het is zogezegd voor elk moment en ik mag niet meer te ver van huis gaan. Als ik weeën zou krijgen op den buro in Knesselare, geraak ik niet meer terug in Ieper.

Dus zit nu enkel nog op kantoor in Ieper, wat een luxe.

Zondag ben ik nog voorzitter van een telburo en maandag heb ik nog een etentje met Markant.

Nu nog even hard werken zodat alle lopende zaken af zijn en alles voorbereid voor de vervangers en dan is baby 2 welkom. Enige probleem: nog steeds geen naam...

We zien wel hoe het verloopt...

Evoluties

2007-05-26T09:53:00.000+02:00

Ophélie wordt een echte peuter, de voorbij weken leerde ze enorm veel bij of werden haar vaardigheden beter en beter:

drinken met een rietje
van zit naar rechtstaan zonder steun en zonder probleem
rechtstaan en door haar knieën buigen
wandelen aan één vinger (alleen stappen is er nog niet bij, ik denk dat ze nog niet echt durft)
woordjes proberen na te zeggen en klanken nabootsen
neusje tonen, aaitjes doen
haar voorkeur voor boekjes lezen
duidelijk maken wat ze wil en niet wil

Spartelcursus

2007-05-26T09:47:00.000+02:00

Ophélie doet aan peuterzwemmen.

De eerste les, inmiddels vier weken geleden vond ze heel plezant.

De voorbije drie weken zijn we er echter niet geraakt: Ophélie verkouden, mama die niet meer in het water mocht wegens ontsluiting, papa geopereerd aan zijn oog...

Aangezien ik dus niet meer mee mag, is R. vanmorgen alleen vertrokken. Nadat ik uitgelegd had wat hij allemaal moest doen: kaart insteken, sleutels op kleerkast,...Hij heeft gewoon een handdoek mee en een pamper voor haar. Ze is hier vertrokken met enkel een trainingsvest, een rok en sloefen aan. Was ik meegeweest dan was dat een ganse valies geworden: badproducten, verse kleren voor erna, schoenen,...Mannen maken blijkbaar minder problemen op vestimentair gebied.

Zijn grootste zorg was dat hij haar dan alleen zou moeten afdrogen in een te krap kleedhokje en dan nog eens zichzelf zou moeten zien aan te kleden.

Ik ben benieuwd.

Na kaka nu ook pipi in het potje

2007-05-20T11:16:00.000+02:00

In de Provence was het al een paar keer gelukt om Ophélie kaka op het potje te laten doen.
Meestal is het heel duidelijk als ze kaka moet doen. Het gaat gepaard met de nodige show. Vanmorgen was het weer zover. Rap potje gehaald en ze heeft niet alleen kaka maar ook pipi in het potje gedaan.

Zo op het potje gaan is wel niet practisch: eerst diende haar pyama afgedaan, dan de bdoy open, pamper af...Maar ze glunderde van trots!

Oud Sluis

2007-05-16T10:12:00.000+02:00

Zie de gloednieuwe foodblog op initiatief van Lilith!

Ontsluiting II

2007-05-16T10:02:00.000+02:00

Ondanks de nodige rust, de pre-par om de vier uren was het toch verleden week spannend om naar de gynecoloog te gaan. Zou er nog meer ontsluiting zijn? Het voelde goed aan, maar dat deed het de vorige keer ook.

Tot onze opluchting was er positief nieuws: de ontsluiting was gestabiliseerd. Maar dat wil niet zeggen dat je weer in je oude doen moet vervallen waarschuuwde dokter D. mij...anders laat ik je colloceren. Ha, dat moest hij mij niet wijsmaken en ik lachte smakelijk om zijn grapje.

Toch zei hij dat hij als het slecht was geweest een opname zeker overwoog, willen of niet.

Het doet je toch weer stilstaan bij de risico's moet ik zeggen. Immes bevallen aan 34 weken houdt nog steeds een risico in dat niet te onderschatten is. De baby mag dan wel al 2,5 kg wegen, de organen zijn onrijp, de hersenen niet voldoende ontwikkeld....Een hoop miserie dus.

Elke dag is een dag gewonnen, dus ik hou me rustig. En als ik eerlijk ben dan moet ik toegeven dat ik echt wel uitgeput ben als ik van thuis naar de rechtbank stap (op en al 300 meter), dus het komt goed uit.

Ook de rugpijn die doortrekt tot onder mijn ribbenkast is minder aangenaam, maar van voorbijgaande aard (toch bij de vorige zwangerschap het geval).

Nog een dikke vijf weken en nog zoveel te doen.

Ik kan mij al aan het voorbeeld van Tom en Katrien spiegelen ondertussen.

Ontsluiting

2007-04-27T12:20:00.000+02:00

Met een goede 31 weken zwangerschap gingen we woensdag blijgezind naar de gynecoloog. De baby stelt het goed: bijna twee kilo. En toen de gynecoloog vroeg of het druk was "niet drukker dan anders" keek hij eens bedenkelijk en deelde hij mee dat er al 1 cm ontsluiting was. Toch wel nog wat vroeg. De vorige keer was dat pas aan 34 weken het geval...

De boodschap was het rustiger aandoen en pillen slikken. Vooral dat eerste valt mij zwaar. Ik vond dat ik het al rustig deed (vroeg naar bed, niet te veel weggaan 's avonds...). Nu met een pruts van 14 maanden in huis is het verbod om iets te heffen in de praktijk niet haalbaar.

Voor de rest probeer ik mij wat te ontzien: niets zwaar meer tillen, geen tien keer per dag meer de trap op en neer. Niet sleuren met drank, wasmanden,...

Hopelijk blijft baby nog wat zitten!

Provence

2007-04-12T10:28:00.000+02:00

Ondertussen zitten we alweer een dag of 10 in de Provence. De reis verliep zeer voorspoedig en in twee keer. Onze stop in Tournus voor een overnachting was een welkome stop, zowel voor Ophélie als voor papa die ziek was. Zes uur in de auto was voor haar wel het maximum. Gelukkig was de rit de volgende dag heel wat korter.

Onze kleine miss heeft het erg naar haar zin hier. Spelen, aandacht, eten,....kortom het middelpunt van de belangstelling. Ze is enorm vooruitgegaan in korte tijd. Is zeer mobiel en wil alles zelf doen en bij voorkeur alleen. Stout kan ze ook zijn. Als je haar iets verbied dan doet ze het onmiddellijk opnieuw of begint te wenen.

Slapen doet ze hier 's nachts minder goed: al elke nacht zijn we moeten opstaan en een paar keer hebben we ze bij ons moeten nemen omdat ze te veel kabaal maakte en we er om de tien minuten uitmochten.

Qua eten en drinken doet ze zich tegoed. Zelfs camembert wordt verorberd. Confituur of zoet beleg kunnen haar niet bekoren. Kaas en vlees dat is wat ze wil.

Ik had gedacht dat dergelijke trip met 30 weken zwangerschap lastig zou zijn, maar het valt reuze mee. Toch wel minder harde buiken dan de vorige zwangerschap. De uitgerekende 26 juni komt dichterbij, zonder dat we er eigenlijk bij stilstaan.

Overmorgen keren we jammergenoeg al terug. Maandag wordt er weer gewerkt! (bergen werk zullen er wel klaarliggen). Maar een kermis is een geseling waard!

2007-03-05T16:39:00.000+01:00

Eerste verjaardag

2007-03-02T11:03:00.000+01:00

Vorige week zondag vierden we de eerste verjaardag van Ophélie, welliswaar twee dagen te vroeg. Veertien genodigden.

Ik had het allemaal goed gepland, een vroege morgendut (wat lukte), vroeg eten (11.30) en dan een geplande slaap van rond 13u tot 14.30...Tjaaa, en daar liep het mis.

Onze juffrouw voelde precies dat er iets op til was en wenste geenszins te slapen. Onder luid gekeel dan maar weer uit bed gehaald en een half uur later nog eens geprobeerd: geen avance.

Om drie uur kwamen de mensen toe en zonder dut zette ze het meteen al op een wenen: veel mensen, veel aandacht, veel kado's en veel nieuwe dingen te zien waren er te veel aan. Na een kleine time-out op de arm van opa was ze gewoon aan de ambiance en kon het feest beginnen.

Kaarsje uitgeblazen en voor het eerst in haar leven taart gegeten mét crème-fraiche dan nog! Ze vond het heeeeel lekker.

Op kadogebied werd ze verwend:

een boederij van Nanou met duizend knoppen aan en duizend mogelijkheden én een DVD van Muis

van Pé Holland kreeg ze een duwstang voor haar bobbycar en een valhelm (minder enthousiast, want ze wilde hem niet opzetten)

Omi en opa hadden naast centen ook leesboekjes en een gezicht mee met liedjes, cijfers,....en een afgrijselijk lawaaimakende schildpad die Vic supertof vond en meegenomen heeft naar huis (oef)

Bonmama, bonpapa en pépé hielden het bij centen

Nonkel Axel had een heel mooi spaarvarken mee, gevuld!

Van mama en papa kreeg ze een speeltafel en haar eerste paar schoenen

Na de taart waren er nog zelf-belegde mini broodjes en wijn, veel wijn.

Onze kleine Miss. bleef wakker tot over 21u en de laatste gasten waren de deur uit om 22u!

Een zeer geslaagde dag en Ophélie heeft zich zeer goed geamuseerd (en ook gedragen :))

De voorbij weken

2007-01-24T13:27:00.000+01:00

Echt genoten van ons weekje in de Voerstreek. Veel gewandeld, ondanks het miezerige weer. Zelfs zodanig "woeste" parcours afgedweild dat de band van onze bugaboo plat was op het einde van de vakantie.

Ophélie heeft er ook van genoten en de aanwezigheid van Vic (bijna drie) heeft haar zeker gestimuleerd, ze bestudeerde alles wat hij deed en trachtte dan na te apen. Het omgekeerde was ook wel waar...

Inmiddels trekt ze zich recht in hat park, rijdt ze met een auton zit alleen op haar muzikale stoel en is ze statisch mobiel. Kruipen doet ze niet, als ze ergens naartoe wil dan draait en schuift ze, geen inspanning te veel. Rechtstaan doet ze het liefst en ze heeft geen schrik om haar handen dan eens te lossen, met alle gevolgen van dien.

Bij terugkomst uit Voeren moesten er allerlei semi-verplichtingen worden afgewerkt: bezoekjes bij familie, recepties. Noem maar op.

Bovendien zijn we "Lost" beginnen zien op dvd. Verslavend, dat is zeker. Inmiddels zijn we serie 2 aan het bekijken.

Gisteren Nathalie Bekx, de trendwatcher, mogen aankondigen. Over nieuwe vrouwen en niet bestaande nieuwe mannen. Interessante uiteezetting.

Jaja, een boeiende maand januari, maar het mag toch iets rustiger!

Nieuwsje

2006-12-22T12:08:00.000+01:00

Of beter gezegd: groot nieuws.

Ophélie wordt een grote zus! Eind juni.

Hopelijk verloopt alles voorspoedig.

Super content zijn we! Maar de tweede keer is alles toch vanzelfsprekender, alles is relaxter!

K&G

2006-12-22T12:06:00.000+01:00

Verleden week zijn we naar kind en gezin geweest. Het verdict:

75 cm groot
10,240 gram

Beide cijfertjes doen haar op de curve op P97 belanden. Een groot en dik meisje dus.... Maar dat wisten we al.

En sedert een tweetal weken moeten we niet meer opstaan! En er zijn zelfs nachten dat we haar niet horen! Oef...

Conditionering

2006-12-11T13:52:00.000+01:00

De voorbij weken waren een hel. Al moet ik zeggen: nachten. Onze prinses was geëvolueerd van twee keer een nachtelijke interventie om de tuut te geven naar uren aan één stuk wenen. Met alle slapeloze nachten tot gevolg en zowel haar humeur, als het mijne onder nul.

Wat eerst nog werd toegeschreven aan een verkoudheid, snotvalling, oorontsteking leek bij nader toezien gewoon een aandachtsprobleem.

Elke nacht hetzelfde scenario: beginnen wenen, ik ga geef de tuut en als ik één stap van haar bedje zette: in crescendo krijsen. Uithalen en bij ons in bed nemen, leek het makkelijkst maar onhaalbaar op lange termijn.

Na veel slapeloze nachten en ontelbare keren mijzelf uit bed slepen (mijn R. "hoort" het niet), was de maar vol. Verleden week zijn de harde middelen ingezet: laten wenen: uren aan een stuk (echt uren...). Vanaf vrijdag is er verbetering: ze weent soms wel nog eens, maar zeer kort en valt dan zelf weer in slaap. Ik hoor het wel nog, maar ik word niet meer echt wakker.

Hopelijk zet deze trend zich door. Want ik ben moe!

Etentje

2006-11-22T13:47:00.000+01:00

Gisteravond ging ik met Markant eten bij Ernestine. Een plezant concept: table d'hôte. In Frankrijk doen we dit veel, maar ik wist niet dat de formule al aansloeg hier ook.

Een villatje in Roeselare waar de vrouw des huizes een groep vanaf 4 personen ontvangt in haar living en kookt, haar man doet de bediening en zingt op aanvraag een stukje operette. Op het menu stonden een winterse carpacia met boschampignons en kwartelei en als hoofgerecht kregen we fazant op twee wijzen, één keer met een hartige begeleiding en één keer zoet. Het dessert was subliem: catalaans ijs in een chutney van granaatappel en kumquat. Bij de kofie kwamen allerlei lekkere zoetigheden, van pâte du fruit tot marsepein bolletjes, maar de gastheer moest natuurlijk als voormalig chocolatier zijn metier alle eer aandoen. Een echte aanrader dus.

Verleden week was Huis van Wonterghem in Kuurne en de kaasavond van de MS Liga aan de beurt. Beiden gesmaakt!

Verjaardagen

2006-11-06T12:00:00.000+01:00

Morgen wordt mijn lief, R., 40! Een speciale leeftijd op papier, maar is dat het in het echt ook?
Ik ben van plan een etentje te organiseren thuis, want op restaurant gaan 's avonds met een baby van 8 maanden is geen optie meer en een babysit zien we nog niet echt zitten. Oma en opa zijn ook geen optie aangezien zij ook uitgenodigd zijn voor het etentje! Nu alleen nog even brainstormen over het menu en het kado. Suggesties zijn altijd welkom!

Lang geleden

2006-11-06T11:58:00.000+01:00

De vorige post dateert al weer van een tijdje geleden, maar ik had er even geen zin in. Natuurlijk zou ik ook kunnen zeggen dat het druk, druk, druk was (wat ook wel zo was), maar dit is geen afdoend argument. Naast een tripje naar Trier waren er nochtans nog evenementen om iets over te schrijven....Waarover later meer!

Schone slaapster

2006-10-18T16:46:00.000+02:00

Ophélie maakte het eergisteren weer al te bont...Mevrouwtje was wakker van 12u tot 4 u. s' Nachts wel te verstaan. Wat eerst babbelen en zingen was, mondde een uur of twee later uit in gehuil. We dachten dat het één van haar tanden was en gaven haar een suppo. Toen het geween aanhield, besloten we haar toch maar uit bed te halen en even bij ons te leggen tot de suppo zou helpen. Opeens was het wenen gedaan en was ze super vrolijk en actief, ze wou zowaar in het holst van de nacht spelen en ondertussen maar kirren. Bij deze vaststelling waren we onverbiddelijk en vloog ze linea recta opnieuw naar haar kamer in haar bed. Resultaat: 45 minuten geweend aan één stuk. We zijn niet meer langsgeweest en ze is dan van moeheid (?) in slaap gesukkeld. In totaal heeft ze die nacht amper 7 uur geslapen. Ik dacht dat ze dus gister gans de dag zou slapen...Niets van aan: 2 uur 's morgens en een dut van 45 minuten 's middags. En gans de dag vrolijk. Conclusie: we hebben een kind die weinig slaap nodig heeft...Jammergenoeg. Maar misschien wordt ze later met die capaciteit wel toponderhandelaar?

Iedereen overstelpt ons met goede raad. Tuurlijk halen we haar niet uit bed als ze wakker is, tuurlijk laten we haar eerst 10 minuten wenen voor we erbij gaan. We passen alle tips toe. Echt waar. Niets lijkt te helpen.

Vannacht was trouwens een succes: slechts twee keer moeten opstaan om het tuutje te geven (5u04 en 5u22)...

Het enige wat we soms doen is ook eens om 21u in bed kruipen, zodat we toch een paar uur geslapen hebben voor de "show" begint.

Tips zijn natuurlijk altijd welkom....

Velleke tegen velleke

2006-10-13T15:32:00.000+02:00

Gisteren ben ik in mijn hoedanigheid van regiovoorzitter naar een studieavond "Commercieel denken en handelen" van Ivo Willems geweest. Okee, het ligt niet helemaal binnen mijn vakgebied, maar al hoorde je niets nieuws, ik bleef geboeid luisteren. Mensen die dingen herhalen die je al weet en die dat zo overtuigend doen, het is niet iedereen gegeven.
Wat me bijgebleven is (en imiteer dit met een sterk antwaarps accent): "Als ge mensen nen hand geeft, geef dan geen zo'en slap polleke, maar doe velleke tegen velleke"... Voor de Westvlamingen: de V tussen duim en wijsvinger moet de V van de andere partij raken. Dan pas geef je een goede hand.

Mindmappen

2006-10-06T14:45:00.000+02:00

Enkele jaren geleden volgde ik een cursus van een vijtiental uren "Mindmapping".

Een wereld ging voor mij open. Zware dossiers konden gevat worden op één blad. Supercool.

Ik gebruikte de gratis te downloaden software, maar bleef verlekkerd kijken naar de professionele software van mindjet.

Nu krijg ik via Whizpr zomaar Mindmanager 6 in mijn schoot geworpen. Gratis en voor niets voor bloggers allerhande.

Moest U zich geroepen voelen om deze blitse gewoonte U eigen te maken: een mailtje naar blog@mindjet.nl.

Tof, tof, tof!

Gezegend

2006-10-03T15:45:00.000+02:00

Ik ben zoals elke verkiezing opnieuw gezegend met het voorzitterschap. Deze maal van een telbureau.
Stembureaus dat is tof, dat is mensen zien, dat is identiteitskaarten bestuderen, dat is broodjes eten met 7up.
Telbureaus zijn saai, denken, tellen, kloppen, berekenen, geen mensen zien. Het vergt ook voorbereiding. Vooraf moet je nadenken over je werkwijze. Bah.

Nu, ik denk maar dat ik bevoorrecht ben dat ik zoiets mag doen!

Pépé

2006-09-25T13:23:00.000+02:00

Mijn ouders zijn op reis. Als enige kleindochter heb ik (en natuurlijk R. ook) de taak om voor pépé te zorgen en hem ook te entertainen. Dit wil zeggen dat hij op zaterdag en zondag komt eten, waardoor menu aanpassingen noodzakelijk zijn. Modern voedsel vindt hij maar niets, dus geen pasta's, quiche, scampi, .... En hij eet graag lekker. En drinken doet hij ook. Al is hij 90, hij aperitieft enkel met Ricard. Chips daarentegen eet hij ook: Lays, hot chili....

Hij weet wat hij wil, de taak houdt dus ook in: boodschappen doen: echte krabsla van Delhaize (geen surimi-brol), echte schotse gerookte zalm (straf gerookt), saucisson van het kraam van de markt en nergens anders (zacht gerookt), schel kaas van de beenhouwer om de hoek, WIT toiletpapier,.... En ga zo maar verder. Bijna een full-time weekend ben je er mee bezig.

En dan niet vergeten dat hij graag telefoneert. Om zeven uur 's morgens telefoon om te zeggen 'ik voel me niet zo goed, de dokter moet onmiddellijk komen, maar hij neemt niet op. Regel jij dit even' (om dan ongerust langs te gaan om 9u en meneer te zien zitten tussen al zijn vrouwelijk bezoek, grapjesmakend). Om 20u 's avonds om te zeggen dat zijn kiwi's (15 (!) Gold) die hij de dag ervoor geleverd kreeg, op zijn....

Verwend dat wel, maar we zijn blij dat we het mogen doen.

De tand

2006-09-19T15:21:00.000+02:00

Onze prinses heeft sedert zaterdag een minuscule tand. De randjes zitten er al door, maar de tand is er dus nog niet volledig uit.

Geheel onverwacht, ze was de voorbije dagen niet lastiger of huileriger én de pediater had ons in het begin van de week gezegd dat er nog geen tanden te voelen waren.

Sedert ze haar tand heeft lijkt ze nog meer te kauwen op vanalles: doekjes, spenen, kleren,....

Ze wordt groot ons meisje!

Werk

2006-09-13T15:08:00.000+02:00

Niet alleen het begin van het gerechtelijk jaar brengt veel drukte, gedoe en werk meer. Maar er zijn ook de onverwachte dingen. Zaken die onverwacht worden uitgesteld, uitlopen. Cliënten die niet komen opdagen, waardoor het wachten nog nuttelozer wordt. Zittingen overal ten lande die nodeloos lang duren omdat iedereen zijn zaak wil behandelen na het gerechtelijk verlof....Naast Ophélie die nu alleen slaapt en de organisatie van haar kamertje kwamen er dan ook tal van avondactiviteiten zoals etentjes, voordrachten, K&G...bij. En vanaf zaterdag mogen we weer pépé-sitting doen, want mijn ouders gaan 14 dagen op reis. Maar met een beetje organisatie geraak je al een heel eind verder. Eén dag met een keer.

Cijfers

2006-09-13T15:05:00.000+02:00

De laatste cijfertjes aan 6.5 maand (ik ben de tel in weken kwijtgeraakt):

9.390 kg
71 cm
mollig en gezond

Nog goed nieuws, maar toch niet te veel stoefen: sedert ze alleen op de kamer slaapt, heeft ze de eerste nacht doorgeslapen (wij niet, want we gingen om de twee uur zien of alles in orde was...), en de drie nachten erna telkens één keer wakker geworden en zonder interventie onzentwege opnieuw ingeslapen. Als dat niet flink is.

Slapeloze mie

2006-09-04T14:53:00.000+02:00

Onze prinses neemt het niet zo nauw met onze nachtrust. Enkele weken geleden werd ze wel 10 keer per nacht wakker. Alhoewel wakker is veel gezegd. Ze wordt onrustig en weent (of roept), als je haar tuut dan geeft wordt ze opnieuw rustig. Heb je malchance dan herhaalt dit scenario zich dus meer dan 10 keer per nacht. Geef je haar tuut niet, dan begint ze echt te wenen en geraakt zo geëxciteerd dat ze echt wakker wordt en niet meer wil inslapen. Sedert een week ofzo voegen we nu bij haar laatste fles 6 lepeltjes Bambix zeven granen bij. In het begin leek dat te helpen, want dan moesten we maar drie keer per nacht uit bed. Vannacht spande wel de kroon, minstens 10 keer uit bed in een tijdsspanne van een uur en dan klaarwakker. Eerst zingen, dan beetje wenen, dan zingen. Uit ellende hebben we ze dan bij ons in bed gelegd (ik weet het, af te raden, maar na zes maanden verstoorde nachtrust...), geslapen als een roos van 4uur tot 7uur. Wij waren gekraakt...In haar ganse leventje heeft ze misschien al zes nachten doorgeslapen.

De diagnose is dus:

overdag een dutje 's morgens van één uur en 's middags van hetzelfde. Ondanks weinig slaap is ze niet lastig of neuterig (meestal)
eten rond 21u, slapen rond 21.30 à 22u
wakker worden rond 2u (nooit eerder)
onrustig zijn tussen 2u en 5u, zonder wakker worden, te sussen met tuut, behalve de twee laatste dagen (mét wakker worden dus).

Ik weet het ook niet meer hoor, is dit normaal? Hoort het erbij? Hebben bepaalde kinderen minder slaap nodig? Is haar fles te zwaar, ligt het op haar maag? Of heeft ze honger? (toen we nog nachtvoeding gaven, werd ze NOOIT wakker, behalve als haar uur om te eten er was).

In elk geval voelen we ons als zombies en toegegeven, op bepaalde dagen kan je er beter tegen, maar vandaag dus blijkbaar niet. Mijn ogen pieken en ik voel me moe, moe, moe.

Heeft er iemand tips? Help.

Pompoenschieting

2006-09-03T11:42:00.000+02:00

Toen ik er de eerste keer van hoorde, dacht ik dat het een grap was. Maar neen hoor, onze mannelijke vrienden J. en N. beweerden bij hoog en bij laag dat er in het naburig dorp B. aan deze "sport" werd gedaan. Vandaag is het zover, zelfs een Europees kampioenschap pompoenschieten. Stel je voor groepen (overwegend) mannen die een soort katapult of ander oorlogstuig bouwen om dan een pompoen zover mogelijk te schieten. Uit goede bron weet ik dat er gisteren al een eerste slachtoffer viel: een naburig tuinhuis werd herleid tot puin. Reden: door pompoenen geraakt.
En daar gaan onze mannen vanmiddag dus naartoe. Hmm, vanavond pompoensoep?

6 maand

2006-08-28T14:02:00.000+02:00

Gisteren werd onze prinses 6 maanden!

Het was een dag van eerste keren. Ze at voor het eerst een Betterfood uit het vuistje, droeg voor het eerst haar berenmuts en ze kan kort en alleen zitten!

Tanden en haar heeft ze nog niet, maar wel plezier voor twee!

Drilboor

2006-08-24T14:21:00.000+02:00

Na een uitstekende croque hawaai (in de Muze te Knesselare) kwamen we terug op kantoor. Ons immer stille kantoor bleek veranderd te zijn in een werf. Op slechts een uur tijd. Naast mijn kantoor wordt er blijkbaar een nieuwe deur gemaakt en wordt de drilboor gehanteerd. Het lawaai heeft de dimensie van een betonmolen in een discotheek op volle toeren. Onmogelijk om ernstig werk te verrichten. Telefoneren: impossible. Ik zag daarnet P., mijn collega buiten gsm'en. En onze patron noemt het dan "een beetje ongemakkelijk". Als dat geen eufemisme is.

Bekentenissen

2006-08-23T13:45:00.000+02:00

Oké. Ik beken. Ze heeft niet bij mijn ouders geslapen. Het excuus dat mijn ouders anders te veel zouden gestoord worden in hun nachtrust is quatch. Het is omdat we het geweldig vinden 's morgensvroeg haar lachend gezicht te zien, haar enthousiasme voor haar eerste flesjes en die knuffelminuten erna.

Ik, wat zeg ik, we zijn softies.

Maar volgende keer blijft ze zeker slapen bij omi en opa.

PS. Als beloning werd ze zelfs maar één keer wakker vannacht.

Klein Stadhuis

2006-08-22T16:52:00.000+02:00

Vanavond zijn we uitgenodigd op een vipavond. Dankjewel N. en V.! Onze lieve vrienden nemen ons mee naar een avond vol drank en hapjes, een optreden en nog veel meer. Vandaar dat onze lieve dochter deze nacht voor het eerst op verplaatsing slaapt. Curieus of ze daar ook zo om het uur zal wakker worden....Spannend.

Rendez-vous

2006-08-22T13:42:00.000+02:00

Kan je je voorstellen dat je een afspraakje zou hebben met een "edelman" op zijn kasteel? Dat je eerst naar een gehucht dient te rijden om dan aan witte slagbomen een dreef in te rijden, een park te doorkruisen, een vijver te aanschouwen en aan de tweesprong rechts dient te kiezen? Je auto dient te parkeren tussen Jaguars en ochgod een Maserati (pas later ontdekt, dank aan Koen)? Waarna je de trappen van een klein kasteeltje, annex landhuis betreedt en op de bel drukt waar ook kobbenetten aanhangen? Door een hal geleid wordt naar een vertrek verscholen achter een dik gordijn om vervolgens aangestaard te worden door zeven mensen? Neen? Je inschrijven aan de balie te I. en je maakt het allemaal mee.

Zomer 2006

2006-08-17T14:03:00.000+02:00

Dieet zomerreces

2006-08-17T10:02:00.000+02:00

Oké, ik heb al verscheidene malen aangekondigd dat ik opnieuw ging WW-en. Ik heb verwoede pogingen ondernomen, steeds met goede wil gestart, maar steeds kwam er één of andere smoes tussen. Dan was er een ons reisje naar zee, BBQ, verjaardagen, feestjes, nog meer feestjes, aperitiefje die zo lekker smaakten, de pas ontdekte Magnum Light (heel mmm by the way). Duizend en één dingen die de aandacht afleiden van "the plan".

Nog steeds zijn er 14 kg zwangerschapskilo's niet af. (ik verdikte de laatste 5 maanden zelfs iets!). En ja hoor: ik voel me goed. En ik kan nog in mijn kleren van voor de zwangerschap (toch in t-shirts, topjes,..., broeken daar kan ik niet in). Maar toch. Ik heb Michelin banden, ik voel me niet zo fit en ik weeg veel te veel.

Maar vanavond begint de WW cursus opnieuw. Naast het feit dat ik daar zelf aan de weegschaal sta en de mensen weeg, zal ik ook opnieuw echt eens aan mijn gewicht werken!

Echt, echt, echt. Zonder smoezen.

Opnieuw op kantoor

2006-08-16T14:24:00.000+02:00

Het verwonderd mij steeds als ik na mijn verlof op kantoor terugkom alles eigenlijk hetzelfde is gebleven. Nu ernstige evoluties op 14 dagen tijd kan en mag je ook niet verwachten. Maar de boel blijft gewoon draaien met of zonder mij. De dossiers blijven komen, de telefoons beginnen weer te rinkelen, dezelfde soep en desserts worden bezorgd.
Maar toen ik vanmorgen in ons koffiekot kwam en zoals gewoonlijk koffie zette viem mijn oog op iets nieuw: een grote, hele grote doos Royco Minute Soup Tomatensuprême met korstjes! Iets wat we nog nooit in huis hebben gehad. Door de koude had ik er meteen zin in en ik heb wel twee prefabsoepjes na elkaar gedronken. Gezellig, alleen op kantoor met "niemand maakt soep, soep in een kop, zoals Royco Minute soep". Domper op het verhaal: 100 ml was 49 cal....Maar ja, ik had het er voor over! En zojuist heb ik ook individuele porties Hotcemel ontdekt. Maar geen melk. Met water dan maar?

Moehoehoe

2006-08-14T08:30:00.000+02:00

Ik ben moe. Ophélie sliep gisterenmorgen tot 9U45 waardoor ze één fles te weinig dronk gisteren en haar laatste fles om 20u30 kreeg. Om 4u was miss. klaarwakker. Geen doen aan. Bij ons even genomen, opnieuw in bed. Tot R. het idee kreeg "of ze misschien honger had"? Ja dat kon maar ze vertoonde toch nog geen hongersymptomen. Om 5u30 een flesje gegeven en tegen 6U10 was ze in slaap. Ik moest wel op om 7u want de kuismadam kwam. En dan kan je toch niet in je peignoir opendoen? Nu, mijn voorlaatste semi-verlof dag wordt aldus vroeg ingezet.

Semi-verlof

2006-08-08T14:59:00.000+02:00

Momenteel ben ik in verlof. Het is te zeggen semi-verlof. Ik werk vanuit het kantoor thuis en enkel 's morgens. 's Namiddags doen we uitstapjes, lezen enzo, kortom dingen waar ik tijdens de week geen tijd voor heb.

Eigenlijk is van thuis uit werken wel gemakkellijk. Alleen moet je er voldoende discipline voor kunnen opbrengen en dien je je omgeving ook duidelijk te maken dat het niet is omdat je thuis werkt, je ook vrij bent. Elke morgen komt mijn mama wel op bezoek, wat heel plezant is natuurlijk, maar een uurtje is zo voorbij. Als R. bezig is met Ophélie dan heb ik steeds de neiging om te gaan kijken wat ze aan het doen zijn. Ik kook 's middags warm en vers en dan dient er al eens een boodschap gedaan te worden....Oh, gelukkig is het vakantie, maar toch, enige attitude-aanpassing zal noodzakelijk zijn als mijn kantoor definitief thuis zal worden gerund.

Bril 2

2006-08-07T13:47:00.000+02:00

Ik heb mijn bril teruggevonden. Na gans ons huis onderste boven te hebben gehaald...

Waar? Onder de zetel van de auto in een brillenkas dan nog...Zo gelukkig dat ik ben. Eigenlijk heb ik nu winst gemaakt, zijnde het budget dat ik aan een nieuwe bril zou hebben gespendeerd!

Bril

2006-08-03T09:50:00.000+02:00

Ik vind mijn bril niet meer! Overal heb ik al gezocht, nergens gevonden.
En dat allemaal door dat mooie weer. Normaal gezien gebruik ik mijn bril elke dag om auto te rijden, maar nu met het pracgtige weer had ik steeds mijn zonnebril met versterkte glazen op. De bril ging mee naar Nieuwpoort, waar ik hem nooit opgezet heb, kwam terug naar huis (ik zei hem nog zitten in mijn rode sjakos) en sedertdien is hij spoorloos. Droeg ik hem na de veertiende juli nog? Ging hij mee naar Voeren? Kwam hij mee terug. Overal gekeken: sjakossen, buideltasjes, boekentas, keuken, buro, slaapkamer, badkamers en kasten, auto: NERGENS. Ik probeer de voorbije maand te reconstrueren, maar ik kan hem niet vinden. Ik vervloek mezelf. Een mens kan niet blijven zoeken, de vraag is alleen: wanneer koop ik een nieuwe? Vandaag? Binnen een week? Want wie weet kan ik hem wel terugvinden?

Papa

2006-08-01T18:43:00.000+02:00

Mijn papa werd gisteren 60! Wat een mijlpaal. Eerst gingen mama en ik een verjaardagsfeestje organiseren in het geniep en als verrassing, maar aangezien hij soms nogal sociaal gehandicapt is, polsten we toch maar even. Gelukkig, want een feest dat zag hij niet zitten. Dus het werd een etentje onder ons.

Ophélie had een schilderij gemaakt (handje en voetje in vingerverf op een canvasdoek) en we kochten een dozijn wijn. Een glaasje en een kreeft, meer moest dat niet zijn.

Niet steeds WYSIWYG

2006-07-28T14:15:00.000+02:00

Soms is iets niet wat je denkt dat het is. Soms kom je in situaties terecht waar je slechts één kant van het verhaal hoort en je je een bepaald beeld vormt. Nuancering komt er dan pas als je ook de andere kant hoort van de story. Het klassieke verhaaltje van "maar we leven enkel als broer en zus", "blijven samen om de kinderen", "tuurlijk ga ik mijn partner verlaten om met jou een toekomst op te bouwen". Of aan de andere kant "ze stelde niets voor voor mij", "jij bent echt de vrouw van mijn leven, zij was enkel een vlucht voor onze problemen", "nu heb ik beseft dat jij de ware bent"...

Elke dag passeren ze opnieuw op mijn buro. Elk zijn eigen waarheid. Elk zijn verhaal. Een balans tussen de twee is moeilijk te vinden. Maar toch, als het in je vriendenkring gebeurt is het des te pijnlijker.

Plakken

2006-07-27T15:45:00.000+02:00

Nu is het toch wel welletjes geweest, voor de vierde dag op rij bereikt de thermometer in mijn buro bijna de 30°.

Ik heb warm, kan niet werken zoals het moest en verkeer in een permanente toestand van oververhitting.

Ons prinsesje staat vol kleine bultjes en blaasjes van de aanhoudende warmte, ons dekbed zit vol vette plekken van de citronella-olie die we aan de lopende band gebruiken.

Tot nu toe geneerde het weer mij niet, maar nu wel. Koelte wil ik en wel NU!

Ophélie

2006-07-25T15:43:00.000+02:00

Bij K&G dd. 17/07/06 (dus bijna 5 maand):

8.740 kg (ver boven de hoogste curve...)
65 cm

Een ganse brok dus. Maar het is nu niet dat we haar overvoeden. Gisteren at ze voor de eerste keer groentensoep (in de overgang naar groentenpap), een geslaagde missie want ze dronk vandaag al 215 ml.

Naast haar lichamelijke vooruitgang merken we ook elke dag dat ze motorisch meer kan en wil. Het zal niet meer zo lang duren voor ze zonder hulp op haar buik kan rollen. Vanmorgen was er zelfs heel luid geween omdat haar beentje klem zat tussen de spijlen voor haar bedje (waar ze sedert zondag in slaapt, aangezien de grote wieg te klein werd).

Voeren II

2006-07-25T15:10:00.000+02:00

Voeren was fantastisch. De B&B was reuze. Meer superlatieven zou cliché zijn. Een mooie streek, zon en vakantie. Wat moet men meer hebben? Ons kleine huisje stond temidden een groot domein die overal geheime hoekjes, terrasjes, paden, wilde bloemen,...herbergde. Aan de overkant was er een forelkwekerij in de vijvers van het kasteel. Waar je ook forellen kon eten, wat we natuurlijk deden. Een bezoekje aan Aachen, Maastricht en een fruitpapje in Bokrijk. Super.

Pakje

2006-07-20T15:09:00.000+02:00

De magie en nieuwsgierigheid om een briefje van Taxipost te vinden met als mededeling "pakje buitenland, er zijn kosten aan deze zending van 9.9 € verbonden"... Alhoewel het al een toevalstreffer was het briefje anyway te vinden...R. had het reeds bij het oud papier gesmeten.

Daarom mocht ik er vanmorgen persoonlijk omgaan naar Moorsele begot. Wat een service. Onderweg had ik al mijn hersenen gepijnigd a/wie het pakje zou gestuurd hebben b/wat de inhoud zou zijn.

Ik werd verwelkomd met de typische postbeambte groet, het duurde zeker 10 minuten voor de man, die ik uit zijn zomerslaap gewekt had, terugslofte uit het depot en vooraleer ik had kunnen zien van wie of waar het kwam verdween hij achter een tussenschot en riep hij vragend mijn adres. Smeltend in het depot, borg ik mijn klaargehouden bankkaart om die 9.9 € te betalen opnieuw weg en nam ik mij voor om zijn gedrag te bestraffen door een spervuur van vragen af te vuren inzake die extra heffing. Maar dat was buiten de slof gerekend, het enige wat hij deed was een briefje onder mijn neus schuiven waaruit bleek dat het om douanerechten ging en als ik die niet wou betalen, dit mijn goed recht was, maar ik dan wel mijn pakje niet kreeg. Zo rap of tellen haalde ik mijn kaart boven want discussies met vastgeroeste sloffen mondden steeds op niets uit en ik wou mijn mystrieuze pak, waar ik nu al een kwartier op aan het wachten was in de verzengende hitte.

Na betaling kreeg ik het eindelijk te zien en de vrees voor een anticlimax na al deze labeur bleek ongegrond toen ik een vertrouwd handschrift herkende.

Een verzendingskaart die correct was ingevuld, detaillering van de inhoud, prijs van de inhoud, doel van verzending,...zo een pak kan enkel uit Amerika komen.

En ja hoor, een babykado van K., onze Zuisafrikaanse vriendin en haar man D., Amerikaan en bijna gepensioneerde militair op 43.

In de auto was ik zo curieus, maar ik stootte op piepschuimpjes en kleine figuurtjes van baby's, papflessen, .... zodat ik mij wijselijk onthield van verder onderzoek voor mijn auto bedolven zou zijn onder die dingen en ik er binnen drie jaar nog onder de zetel zou vinden.

Ik las wel de kaart en bouw de spanning op om het uit te pakken samen met R. vanavond.

Aftellen

2006-07-20T15:00:00.000+02:00

De regen vannacht bracht niet echt de gehoopte verkoeling. Gans de nacht hebben we geslapen met de ramen overal open. Het was aangenaam slapen, maar die muggen...Ophélie ligt ondertussen onder een muskietennet en wij behelpen ons met baby-vriendelijke anti-muggenspray. Maar die beesten komen gewoon steken op de plaatsen waar je niet gespoten hebt. Een muggenmachine blijkt strikt verboden te zijn onder de twee jaar, dus we gaan moeten werk maken van onze bestelling muggenramen.

In mijn bureau is het momenteel 28,5 °, een beetje van het goede teveel, zeker met een verlengd weekend in het vooruitzicht. Ik vrees dat ik het niet meer lang zal uithouden (alhoewel ik mij voorgenomen had het vol te houden tot 16u). Nog 58 minuten...

Voeren

2006-07-19T16:17:00.000+02:00

Komend weekend brengen we door in Voeren, Sint-Martens Voeren.
Ik zie er echt naar uit. We gaan er logeren in een leuke gastenwoning.

En dat allemaal dankzij nonkel A., een origineler en welgekomener geboortegeschenk kon echt niet.

Het zal evident niet zo een grote volksverhuizing worden als toen we naar zee vertrokken en we hebben ons zelfs voorgenomen om zo weinig mogelijk mee te nemen.

Bezoekje aan Maastricht misschien? In elk geval heb ik de restaurantlijst van Voeren al afgedrukt, dus we zullen niet omkomen van de honger.

Bij deze nogmaals dank aan nonkel A. (U weet wel de fantastische babysit, die trouwens nog geen vriendin heeft, sollicitaties alhier te richten).

BH en belastingaangifte

2006-07-19T13:51:00.000+02:00

Vanavond word ik verwacht bij mijn boekhouder. De lieve man, Rudi, zal mij weer met lede ogen zien aankomen. Steeds laattijdig, altijd onvolledig, steeds ongeïnteresseerd in zijn fiscaal vernuft zijn snedige ingrepen en creativiteit. Ja ik ben een onwaardige cliënt. Het probleem is dat ik steeds te veel inhoudelijk bureauwerk heb voor mijn eigen cliënten en mijn eigen administratie daarom met enige laksheid voer. Net zoals een dokter die geopereerd moet worden of één of ander medische probleem heeft, die wachten ook zo lang mogelijk en verzinnen daarbij ook allerlei smoezen.

Elk jaar opnieuw neem ik mij voor om elke week, desnoods elke maand mijn facturen en ereloonstaten te ordenen, te indexeren, te excellen...En mijn goede voornemen overleeft meestal de weg van Rudi naar kantoor zelfs niet.

Verleden jaar dacht ik een sublieme oplossing te hebben gevonden en spande ik mijn mama voor mijn boekhoudkar. Jammergenoeg was haar interesse na één aanslagjaar al dermate getaand dat ik er dit jaar niet eens over begin.

Ook R. is niet te overtuigen met mijn argument dat de meeste van mijn collega's (confraters) hun boekhouding laten doen door hun wederhelft. Zijn antwoord is steeds: "Maar papieren, dat is toch jouw hobby!". Toegegeven: ja, maar andermans papieren zijn mijn werk en hobby.

Niet mijn eigen paperassen.

Maar Rudi is mailsgewijze al gewaarschuwd dat ik met een beperkte buit in aantocht ben...en dat de rest volgt in augustus, als ik mijn bureau uitmest (zijnde oude dossiers weer opdiep enzo). Tenzij ik weer een andere smoes kan vinden, er is immers tijd tot 31 oktober.

Proefkonijn

2006-07-18T11:44:00.000+02:00

Toegegeven, in dergelijk warm weer gaan eten, het sprak mij niet echt aan. Maar toen ik door een cliënt/vriend net voor de expertise van gisteren werd geïnviteerd om te gaan eten in het Pakhuis, zei ik geen nee.

Een attente dienster vroeg ons bij het binnenkomen of we een tafeltje in de zon of eruit wilden (binnen!). De broodjes waren heerlijk en nog lichtjes warm en konden mijn eerste honger stillen. Een karafje (50 cl) Italiaanse wijn werd besteld en een halfje San Pelligrino. Op de kaart stond een beperkte maar gevarieerde keuzemogelijkheid en mijn oog viel onmiddellijk op de sashimi van "Blue Finn" tonijn (de politieke correctheid om te vragen of deze dolfijnvriendelijk gevangen was, ontbrak mij volledig), alhoewel de lauwe salade van pasta en zuiderse groenten mij ook wel aansprak. De sashimi dus, heerlijk! Vers en eerlijk. De smaken kwamen echt tot zijn recht. De wasabi zuinig op de rand van het bord, niet te veel, niet te weinig. Aan de overkant kwam de gegrilde zalm met vraag naar de garing. Normaal rosé, maar er werd à point verkozen, waarbij de dienster erop wees dat dit het geheel iets droger maakte. Ondertussen werden de door mij smakelijk verorberde broodjes bijgevuld. Als afsluiter opteerden we voor een vanilleijs met aardbeien. De ijs was niet speciaal. Wat korrelig van structuur, geen al te grote portie, niet echt voor herhaling vatbaar. De rest daarentegen...Het water komt mij alweer in de mond. Een verdiende 9 op 10 voor de lunch en de bediening.

De voorbije 14 dagen

2006-07-18T10:47:00.000+02:00

Toen mijn ouders enkele maanden geleden voorstelden het appartement aan zee voor 14 dagen te gebruiken leek ons dat een goed idee. Immers, met een baby van vier maanden is dergelijke vakantie veruit het interessantst. Ik moet bekennen dat we nogal sceptisch waren, zouden we ons daar niet vervelen?
Het tegendeel is echter waar! We hebben ons super geamuseerd en de dagen waren tekort. Het weer was fantastisch, de zon scheen vollenbak, maar de wind bracht afkoeling. Ik weet het, het klinkt allemaal zo cliché ...

Onze prinses vond het ook reuze. Ze sliep als een roos (tot 9u 's morgens) in een groot (kinder)bed, ze vond de zee zeer interessant en haar hobby bestond eruit mensen te bekijken op de dijk vanuit haar relax.

We gingen te voet naar Nieuwpoort stad, Oostduinkerke, met de tram naar Oostende (waar we fantastisch lekker eenvoudig aten in Stad Kortrijk), De Haan, De Panne,...Een bezoekje aan Blankenberge zag R. niet zitten, maar ik was er wel curieus naar (zal dus voor de volgende keer zijn). Met de auto reden we naar Knokke, waar we zeer slecht aten bij Gustave Siska en langs het Zwin wandelden naar de Kustlaan. We spendeerden geld aan jurkjes voor O. (in de solden...) en dronken koffie bij de tijdelijke consessie van Marcolini bij Flamant.

Echt, we hadden een fantastische tijd. Veel bezoek, elke middag op restaurant, veel wandelen...

Voor herhaling vatbaar!

Babysit

2006-06-29T16:43:00.000+02:00

Vanavond hebben we voor de eerste keer een "vreemde" babysit (lees een babysit die niet familiegerelateerd is). Ik heb toch een beetje een raar gevoel hierover. Immers, je weet dat het de normaalste zaak van de wereld is dat je als ouders samen wel eens weg zal moeten en dat je geen beroep kan of wil doen op grootouders, nonkels,....Maar toch...

Onze babysit is 19, dus al geen snotneus meer en het is de dochter van een Artemis-vriendin. Dus ze is niet gans vreemd. Ik ken ze zelfs. Dus ik heb er een goed gevoel bij.
Ik maak me meer zorgen of Ophélie niet zal wenen, zal willen slapen, lastig zal zijn...Het zou iets anders zijn als ik ze al te slapen zou kunnen leggen en als Melanie gewoon een oogje in het zeil dient te houden. Maar onze prinses moet nog een flesje hebben rond 21 uur, een verse pamper, pyama...Oh, het zal wel allemaal meevallen.

Zeetje

2006-06-28T13:30:00.000+02:00

Komende zaterdag vertrekken we voor veertien dagen naar zee met ons klein prinsesje. Ik zie er geweldig naar uit, daar waar ik verleden jaar nog mijn neus zou hebben opgehaald voor zo'n tripje.

Ik maak duchtig lijstjes wat zeker niet vergeten mag worden en denk na over de organisatorische kant van het verhaal. Want R. gaat samen met A. per fiets naar Nieuwpoort, wat er op neer komt dat ik waarschijnlijk alleen de auto zal mogen vullen en deels leegmaken.

Over de bagage maakt R. zich allerminst zorgen. Voor hem is het eenvoudigweg 5 minuten voor je vertrekt je valies opendoen en alles er in smijten...Maar dergelijke werkwijze is dus niet aan mij besteed. Ik wil zaterdag immers toekomen voor de middag met kind en alles er op en er aan.

En aangezien de komende dagen redelijk druk zijn (einde gerechtelijk jaar, morgenavond een etentje, vrijdagavond een trouw), zal ik vanavond al één en ander klaar zetten. Want anders blijft er mij een onbehaaglijk gevoel achtervolgen...want ik wil geen minuut van onze veertien dagen missen!

Bellers

2006-06-27T16:07:00.000+02:00

Ik heb een hekel aan mensen die mij bellen over de middag. Mensen vinden het blijkbaar geen enkel probleem mij te bellen tussen 12 en pakweg 13.30. Zowel op kantoor als op gsm. Het adagium tussen twaalf en één eet iedereen is hen blijkbaar vreemd.

De middagbellers zijn meestal dezelfden: cliënten die tegen dan pas op zijn en denken: "Ha, we zullen eens bellen om te zien hoe het met de zaak staat". U zegt "maar neem dan toch niet op", ja dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan want de middagbellers hebben ook de eigenschap dat ze niet aflatende bijters zijn die je desnoods 10 keer opbellen, tot je uiteindelijk moegetergd en behoorlijk pissed toch opneemt. Meestal gaat het ook om hetzelfde: geld. Geld dat ze nog moeten krijgen, want zelf betalen, daar zouden ze niet voor bellen. Hebben die mensen dan zelf geen honger?

Proefkonijn

2006-06-26T11:24:00.000+02:00

Er zijn zo van die indicaties die al aangeven in welke mate het eten zal gesmaakt worden. Banaliteit is meestal een veeg teken. Ik spreek dan niet over het interieur of de tafelbekleding, maar over bv. de broodmand en meer bepaald de inhoud ervan.
Pretenderen dat je het brood in huis bakt, maar dan wel opteren voor de goedkope kleine soort pistolets waar de afdruk van fabriekband aan de onderkant nog duidelijk te zien is, dergelijke dingen.

De Waterpoort in Ieper is hier een staaltje van.

Toen we de deur openduwden en onze kinderwagen binnenreden stelden we vast dat het er goed vol zat, maar gelukkig vonden we nog een plaatsje aan het raam, uitkijkend op de tuin, met wat verwaarloosd ogend tuinmeubilair.
Een picon voor meneer konijn, die correct was en een cola light voor mij. Het begon toen al, er werd een Ice tea gebracht i.p.v. een cola light, maar voor ik hierover iets kon zeggen was de ober alweer weg en tegen dat hij weer in mijn gezichtsveld kwam, had ik al van de dorst de helft opgedronken. Soit. Aangezien ik 's avonds nog naar een BBQ mocht werd het de dagschotel.
De kippenroomsoep smaakte alleszins niet slecht, maar ik twijfelde toch over de herkomst ervan, soit, de portie was ruim bemeten. De vol-au-vent met frietjes of rijst klonk goed in de oren, maar was té zout, had te weinig smaak, veel te veel balletjes en de rijst, help, de rijst smaakte als de rijst op school: niet dus, maar wel goedkoop en plakkerig.
R. en ik waren het over eens dat de vol-au-vent in de Makro van dezelfde kwaliteit was als deze hier, maar daar verwacht je ook niet meer. De frieten aan de overkant werden te vet bevonden. Als dessert kwam er nog een koffie met een chocolaatje van Italo Suisse, niets bijzonders.

Het zag er allemaal bijzonder lekker en smaakvol uit, maar dit was het in het allerminst of toch niet wat wij ervan verwachtten...Voor de Makro zou het goed geweest zijn en dat zegt ook alles over dit etentje. Wat ik niet begrijpen kan is dat men de dagschotel niet gebruikt om de smaak naar meer aan te scherpen, de nieuwsgierigheid naar de rest van de kaart en het kunnen van de kok de volgende keer te proberen.
Misschien is a la carte eten er wel lekker en correct, maar in elk geval zijn we niet geneigd om dit binnenkort te doen. En ja, ik weet dat je een restaurant een tweede kans dient te geven, maar niet direct.

Proefkonijn 1

2006-06-23T15:01:00.000+02:00

De laatste dagen ben ik regelmatig op restaurantbezoek geweest, wat evident niet ten goede komt aan het "pointsverbruik".

Op een min of meer zonnige middag ging ik met collega D. eten bij "De Genieter" in Aalter. Op het terras dat bijna volzet was vonden we toch nog een tafeltje voor twee personen. Mede gelet op de drukte duurde het even voor iemand kwam vragen wat we wensten, gelukkig hadden we al vooraf uitgemaakt dat we de dagschotel wensten. Een kwartier later werd de soep, een smakelijke kreeftenbisque met waarachtig enkele grijze garnalen opgediend. Met een (te) kleine portie vers brood met boter uit een kuipje. Tien minuten later werd ons nog een repasse aangeboden, wat we niet weigerden. Ondertussen kreeg ik het al warm toen ik op mijn uurwerk keek, uiteindelijk werd het hoofdgerecht pas een 25 minuten later opgediend. Doch de verzorgdheid maakte veel goed en wij aten smakelijk van onze lambrochette (metalen pin met vier malse stukken vlees, perfect gegaard en afgewerkt met telkens een ganse champignon ertussen), warme tomaat, witloof, aardappelen en provençaalse saus. Als toemaatje kwam er nog een koffie met klassiek banaal chocolaatje en voor mijn collega een industriële ijsbuche genre ijsboerke (hij merkte op dat hij dit ook voorgeschoteld kreeg bij zijn grootmoeder...). Voor de prijs van 10 € was dit een zeer verzorgde dagschotel, enige minpunt was het tijdsverloop, men kan het nauwelijks een snelle lunch noemen als men van 12u50 tot 14u15 de tijd nodig heeft.

Mannen die wassen

2006-06-21T14:07:00.000+02:00

R. is redelijk geëmancipeerd wat huishoudelijke klusjes betreft, met dien verstande dat hij het doet als hij er zelf tijd en zin voor heeft (dus veel te lang wachten naar mijn zin, dus dan doe ik het maar zelf). Maar de vaatwas vullen, stofzuigen,...doet hij regelmatig.

De was doen daar had hij zich sedert jaren veraf van gehouden (in tegenstelling tot de droogkast: hij smijt er gewoon alles in, ook kanten BH's bv.). Toen ik vanmiddag belde en het nogal lang duurde tot er werd opgenomen, had ik al onmiddellijk moeten weten dat er iets loos was. Hij had moeten spurten uit de kelder. "Wat deed jij in de kelder", "Awel, de was aan het sorteren", "Hoe bedoel je", "Ewel om de was te doen", "Welke was?", "Deze die er staat in die wasmand". Een zeer nobel initiatief, ware het niet dat die was al gedaan was en klaarstond om te worden gestreken door de strijkster die vanmiddag komt...

Ik heb hem nog gevraagd of hij niet gezien en geroken had dat die was al gedaan was. "Daar heb ik niet op gelet hoor". Geef toe dit zou een vrouw toch nooit overkomen? Of wel?

Mannen, hé...

Nonkel Axel

2006-06-20T19:13:00.000+02:00

Gisterenavond zijn we met onze schat naar de pediater gegaan. Lekker ingeduffeld in de maxi cosi begon ze hartverscheurend te wenen. R. heeft haar dan maar, zeer verantwoord, op zijn schoot genomen. Aangekomen in het ziekenhuis bleek de pediater een urgence te hebben. Al wiegend met haar rondgelopen op de gang, tot we uiteindelijk doorhadden dat Ophélie gewoon honger had als een leeuw. In de wachtzaal heeft ze dan een koude (!) fles gedronken. En dan was ze heel braafjes, tot er in haar oren werd gekeken en met een koude stetoscoop werd gevoeld aan haar dikke buik. Diagnose: zeer pijnlijke aften, viraal en de pediater was verwonderd dat ze nog zoveel dronk. Ze had liever dat ze vandaag niet naar de onthaalmoeder ging. En natuurlijk viel het logement van nonkel Axel als een geschenk uit de hemel: hij zou babysitten tot R. terugkwam van examens afnemen. Een gedroomde babysit! Al was het wel zijn vuurdoop in het toebrengen van "poepsnoep". Ophélie was er niet rouwig om alleszins want als ze Axel ziet dan lacht ze uitbundig. Zou ze verliefd zijn?

Koorts

2006-06-19T13:50:00.000+02:00

Onze kleine prinses werd vanmorgen wakker met een luide schreeuw en we dachten dat ze zoals gewoonlijk uitgehongerd was. Doch van de fles wou ze niet weten en ze zag toch wel een beetje rood. 38,5° en de eerste keer dat ze koorts had. Een perdolan later was de koorts gezakt naar 38°. Ik moest niet naar de rechtbank en R. moest ook geen examens afnemen, zodat ze gans de dag lekker thuis kan blijven. Maar ik ben er toch niet helemaal gerust in vooral omdat mijn meer ervaren collega mij bang gemaakt heeft: nier-, blaas-, keel-, oorontsteking...behoren tot de mogelijkheden. Toch raar dat je je zo zorgen kan maken, ik zal pas gerust zijn als de koorts verdwenen is of we een bezoekje aan de pediater brengen.

Iq

2006-06-16T16:40:00.000+02:00

Iq-testjes. Je vindt ze belachelijk, maar toch ben je benieuwd naar je score. Ik ontzie het me steeds ze in te vullen. Oneindige reeksen getallen waar je een bepaald stramien in dient te zien of juist niet. Meestal zit ik er naar te staren en ontgaat mij de logica.

In het 6de studiejaar werden we in het kader "watwiljelaterwordenengajedatwelkunnen" onderworpen aan een resem tests.
Weken op voorhand was er al commotie onder de gelederen in ons kleine klasje. Het " PMS" kwam. Ik zie het nog steeds voor me, mannen in zwarte pakken, met zwarte zonnebrillen en zwarte aktentassen binnenkomend in ons schooltje te Alveringem op de tune van Men in black...

Het resultaat was dat ik niet van de snuggersten was, de middenmoot, maar met een rijke fantasie en dat heeft uiteraard veel goedgemaakt.

Rabarber

2006-06-16T10:33:00.000+02:00

Tja, het gaat niet zo goed met de "points" eerlijk gezegd. Toen het mooi weer was ben ik elke middag met mijn collega's op een terrasje gaan eten. En toen het weer minder was heb ik er ook niet zo op gelet.

Maar alvast goed nieuws: de pralinen zijn op!

Gisteren heb ik voorbereidingen getroffen voor het maken van confituur. Pruimpjes gewassen en gesneden en die staan nu al een nacht te trekken in de "luimensendieconfituurwillenmaken" suiker, zijnde suiker waarbij men drie delen fruit neemt op één deel suiker. Vanavond nog even opkoken en dan in bokalen gieten.

Rabarber stond ook op mijn verlanglijstje maar toen ik de fruitmarchand in de Meensestraat te I. ernaar vroeg zei hij dat hij dat niet had, want dat er daar geen vraag naar was (misschien 5 keer per jaar). Hij keek me bovendien met veel respect aan en zei nog "en zeker geen vraag van madamtjes van joen leeftiet". Blijkbaar is rabarber fruit (of is het een groente?) voor oude mémés... Maar Claude van de markt zal mij zaterdag wel verder kunnen helpen.

Gratis dinges

2006-06-14T16:10:00.000+02:00

Ik beken, ik trap steeds opnieuw weer in de commerciële val die handige reclamejongens en -meisjes opstellen.

Als je bij bepaalde producten iets gratis krijgt aangeboden, dan laat ik mij bijna steeds gaan. tenzij het gratis gadget werkelijk een prul is of ik werkelijk niets kan aanvangen met het hoofdproduct.

Zo heb ik al dozen vol spullen, het ene al nuttelozer dan het andere. Krijg je bij Persil een raar beest vermomd als portefeuille, bij Gerollsteiner een plastieken drankfles, bij Robijn een poppetje van Lilliputiens, kado, dan moet ik dat hebben.

Ook deze week werd ik gevangen en sedert vandaag draag ik dus de gratis trendy zomerarmband van de Flair rond mijn linkerpols. Wellicht tot ik in Delhaize aan de kassa sta en alle andere trendy madammen dezelfde armband zie dragen, om dan te beseffen dat die madammen eigenlijk toch niet zo trendy zijn en mijn eigen trendy-meter ook de dieperik ingaat.

Maar voorlopig voel ik mij dus nog trendy, hip en happy met mijn gratis verovering.

14 weken

2006-06-14T11:14:00.000+02:00

Anna groeit als kool zegt Sandra.

Huh, dan groeit Ophélie als twee kolen, want verleden week bij K&G:

Gewicht: 7.280 kg
Lengte: 61.5 cm
Hoofdomtrek: 42 cm

Tja, onze prinses blijkt een reus te zijn, want gisteren op restaurant zagen we een mama en papa met een kindje dat 1/3 kleiner en magerder was dan O. en dat kindje dat at groentenpap! Het bleek al meer dan 5 maanden te zijn...De ouders waren lichtelijk verbaasd dat O. al 15 weken was.

Papa-dag

2006-06-12T11:22:00.000+02:00

Gisteren was het de eerste keer dat Ophélie en papa vaderdag konden vieren. Ze had een mooie kaart voor papa die bijna opgepeuzeld was voor hij ze kon openen.

Leve papa!

iPod

2006-06-12T11:11:00.000+02:00

Enkele weken geleden kreeg ik in mijn mailbox een berichtje van Apple dat ze een Logitech mm50 aanboden met heel wat korting. Uiteindelijk koste het spel i.p.v. 150 € en iets, "maar" in de 90 €. Ik vond allang dat ik zo iets moest kopen en dus kon dit geen toeval zijn. Ik heb het ding besteld en weldra zal mijn pink iPod mini staan blinken in de flashy luidsprekers.

Geroep uit de frigo

2006-06-09T10:40:00.000+02:00

Eindelijk was ik verleden week verlost van de pralinen die ik kreeg van pépé (een klein doosje van 250 gr.), eindelijk zou ik de frigo kunnen opendoen zonder dat ze me toeschreeuwden "eet me". Eindelijk...Maar dat was buiten pépé gerekend die de zaterdag kwam aandraven met een nieuwe doos pralinen. Deze maal 500 gr. en van Sweertvaeger.

Je kan je afvragen hoe een pépé van 90 aan al die pralinen komt, maar dat is eenvoudig te verklaren door het feit dat hij twee weken geleden 90 geworden is en wat geef je aan zo iemand? Juist drank of snoepedingesen. Aangezien mijn mama de drankkado's wat binnen de perken heeft proberen te houden (maar de oogst was toch niet mis: Ricard, Champagne, wijn, bier. Hij kan in elk geval een paar dagen doorkomen) waren er dus ook pralinen. Maar teveel voor hem (hij eet er wel minstens 6 per dag), dus wie zal die opeten redeneerde hij? Juist, ja "pietje die graag sneukelt" (ik dus), mijn dieet negerend. Ik droeg R. op om het pak in weekend op te eten en hij at er niet één van. Ophélie is nog te klein, dus ja...Af en toe hoor ik geroep uit de frigo en wat doet een mens dan?